Portret Hassiba
Als je in de pauze op een zondag bij de weekendschool op zoek was naar Hassiba Lhajoui, moest je richting de voetbalkooi, waar ze tussen klasgenoten en docenten achter de bal aan rende. Maar opgepast: voordat je het weet ligt de bal in de bosjes en dan is het SpiderHas op wie je rekenen kan.
Interview en fotografie: Tina Ahmed
Het meisje dat op tienjarige leeftijd begon aan de weekendschool was nog erg op zichzelf, maar zodra de middelbareschooltijd aanbrak, kwam daar al snel verandering in. Er vond een metamorfose plaats: ze ontpopte zich tot een sociale vlinder.
In de jaren die volgden werden haar vleugels steeds wijder uitgeslagen; het aantal maatschappelijke projecten en initiatieven waarbij ze zich aansloot, groeide gestaag. Wat haar, drukke week na drukke week, drijft om zich zo in te zetten? “Als mens heb je de verantwoordelijkheid om bij te dragen aan de maatschappij.” “Het is een bron van energie.”
Telkens “ja” zeggen brengt je op plekken waar je anders nooit zou komen. Toch staan drie thema’s centraal in vrijwel alles waar ze zich mee bezighoudt: maatschappelijke betrokkenheid, jongerenparticipatie en kansengelijkheid. Als trotse inwoner van Tilburg-Noord weet ze wel het een en ander over diversiteit en maatschappelijke thema’s, met 150 verschillende nationaliteiten in de wijk. Ook op de middelbare school werd ze daarmee omringd.
Maar eenmaal gestart met de opleiding commerciële economie merkte ze dat een homogene omgeving haar niet lag; deze sociale vlinder had behoefte aan een kleurrijke, diverse tuin. Ze stelde zichzelf een nieuw doel: haar propedeuse halen en verder zoeken naar een andere opleiding. Die vond ze in de studie sociologie, waar haar interesse in maatschappij, politiek en cultuur samenkwam. Daar viel alles op zijn plek.
“Het gaat om praten met elkaar, soms schreeuwen als het nodig is.”
Uit haar betrokkenheid in Tilburg-Noord groeide bijna vanzelf een rol als ambassadeur. “Soms ben ik meteen aan de praat en dan denk ik: wie heeft deze pitch in mijn hoofd gezet?” Die rol omarmt ze niet alleen uit trots op haar buurt, maar ook vanwege haar kennis van de vele initiatieven en hun impact. Die ervaringen neemt ze mee in alles wat ze doet.
Ook haar eigen culturele achtergrond, half Marokkaans en half Algerijns, speelt daarin een rol. Het geeft haar inzichten, ervaringen en culturele vaardigheden waarmee ze mensen weet te verbinden en bruggen slaat.
Dat doet ze dan ook het liefst: “praten met vreemde mensen, op vreemde plekken over vreemde dingen.” Hoe willekeuriger, hoe beter. “Daar kunnen namelijk echt hele mooie dingen uit komen.” Het haalt mensen uit hun bubbel, waardoor ze elkaar echt leren kennen en begrijpen wat er buiten hun bubbel omgaat, in plaats van dat ze enkel denken te weten wat er buiten hen omgaat. Daarnaast blijkt dat meer mensen iets voor je over hebben dan je in eerste instantie misschien verwacht. Als je niet met hen praat, weet je dit ook niet. “Het gaat om praten met elkaar, soms schreeuwen als het nodig is.”
Het eens zo rustige meisje is nu gereed om de wereldleiders op het matje te roepen. “Hé, wat denken jullie allemaal wel niet dat jullie doen?” Met een sterk verantwoordelijkheidsgevoel voor haar geliefde Tilburg-Noord en de maatschappij in haar geheel zet Hassiba zich plichtsgetrouw in om misstanden recht te trekken, met haar ruime ervaring op jonge leeftijd.
Zo redt SpiderHas de dag misschien niet met spinnenwebben, maar je kunt er altijd op vertrouwen dat zij zal opkomen voor de belangen van degenen die dat het meest nodig hebben.
Dit portret is onderdeel van de fototentoonstelling ‘Van wie ik was naar wie ik ben’, gepresenteerd op 5 juni in Madurodam tijdens de Openbare Gastles. De tentoonstelling bestaat uit zes portretten, gemaakt door en van alumni binnen De Academie, het alumnitraject van IMC Weekendschool. In dit traject groeien zij uit tot ambassadeurs en inspireren zij met hun talenten en ervaringen de volgende generatie.
